عبارت – گروه اقتصاد: شرکت صنایع چوب و کاغذ مازندران را باید یکی از مهم‌ترین نمادهای صنعتی شمال کشور دانست؛ مجموعه‌ای که از ابتدای شکل‌گیری، با هدف ایجاد یک زنجیره قدرتمند در صنعت سلولزی و تأمین بخش مهمی از نیاز کشور به کاغذ، پایه‌گذاری شد. این کارخانه پس از سال‌ها برنامه‌ریزی و طی مراحل اجرایی، سرانجام در سال ۱۳۷۶ به بهره‌برداری رسید و در سال‌های اوج فعالیت خود، به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین واحدهای تولید کاغذ در کشور و منطقه شناخته می‌شد.
این مجموعه عظیم تنها یک کارخانه نیست؛ بلکه بخشی از هویت صنعتی مازندران وارد ساری و پشتوانه اشتغال هزاران خانواده است. ظرفیت‌های بالای تولیدی آن، نقش مهمی در صنعت چاپ، نشر، آموزش و بسته‌بندی کشور داشته و همواره به‌عنوان یکی از سرمایه‌های راهبردی اقتصاد ملی مطرح بوده است.
اما این شرکت کلیدی در یک دهه اخیر روزهای دشواری را پشت سر گذاشته و در زیر سایه سنگین سیاست و مدیرلن غیربومی خفه شد، اما ورود رضا گنجی خون تازه‌ای در رگهای این صنعت بنیادین در استان است.
رضا گنجی، مدیر جوانی است که با تجربه حضور در عرصه‌های مدیریتی و اجرایی، به‌ویژه در حوزه‌های اقتصادی و توسعه‌ای استان مازندران، اکنون مسئولیت هدایت یکی از حساس‌ترین مجموعه‌های صنعتی کشور را برعهده گرفته است. او پیش از این، سرپرست معاونت اقتصادی و گردشگری استانداری مازندران بوده و تجربه فعالیت در حوزه تصمیم‌گیری‌های اقتصادی و مدیریتی را در کارنامه دارد.
انتخاب گنجی در شرایطی صورت گرفته که صنایع چوب و کاغذ مازندران بیش از هر زمان دیگری نیازمند مدیریتی پویا، میدانی و آینده‌نگر است؛ مدیریتی که بتواند میان مسائل پیچیده مالی، تولیدی، منابع انسانی و زنجیره تأمین تعادل ایجاد کند.
واقعیت این است که صنایع چوب و کاغذ مازندران طی یک دهه اخیر روزهای آسانی را پشت سر نگذاشته است. مشکلات تأمین مواد اولیه، محدودیت‌های ناشی از تغییر سیاست‌های بهره‌برداری از منابع جنگلی، دشواری‌های تأمین نقدینگی، بدهی‌های سنگین، کاهش تولید و تغییرات مدیریتی متعدد، این مجموعه را با چالش‌های جدی مواجه کرده است.
گزارش‌های منتشرشده از وضعیت این شرکت نشان می‌دهد که بدهی‌های مالی، مشکلات انرژی، مطالبات معوق و مسائل مرتبط با تأمین مواد اولیه از جمله مهم‌ترین موانعی بوده‌اند که در سال‌های اخیر بر مسیر فعالیت کارخانه سایه انداخته‌اند.
اما نکته مهم اینجاست که صنایع چوب و کاغذ مازندران همچنان از ظرفیت‌های بزرگی برخوردار است؛ کارخانه‌ای با نیروی انسانی متخصص، تجهیزات صنعتی ارزشمند و تجربه‌ای چند دهه‌ای که می‌تواند دوباره به جایگاه واقعی خود بازگردد.
رضا گنجی امروز وارد مسیری شده که شاید یکی از دشوارترین مأموریت‌های مدیریتی در صنعت کشور باشد. احیای یک مجموعه بزرگ صنعتی نیازمند تصمیم‌های دقیق، برنامه‌ریزی بلندمدت، اصلاح ساختارها، افزایش بهره‌وری، ایجاد ثبات مدیریتی و جلب حمایت همه دستگاه‌های مرتبط است.
نجات این کارخانه صرفاً به افزایش تولید محدود نمی‌شود؛ بلکه نیازمند بازگرداندن اعتماد، ایجاد انگیزه در کارکنان، حل مسائل مالی و ترسیم یک نقشه راه روشن برای آینده است.
ورود یک مدیر جوان و کارآمد مانند رضا گنجی می‌تواند فرصتی تازه برای این مجموعه باشد. تجربه نشان داده است که صنایع بزرگ، زمانی می‌توانند از بحران عبور کنند که در کنار حمایت‌های لازم، از مدیریت‌هایی بهره ببرند که دارای انگیزه، جسارت تصمیم‌گیری و نگاه توسعه‌ای باشند.
گنجی با توجه به سابقه مدیریتی خود و شناختی که از مسائل اقتصادی استان دارد، می‌تواند با بهره‌گیری از ظرفیت کارشناسان، کارکنان متخصص کارخانه و حمایت سهامداران و مسئولان، مسیر بازسازی و رونق دوباره صنایع چوب و کاغذ مازندران را هموار کند.
البته موفقیت در این مسیر نیازمند همراهی همه‌جانبه است. این کارخانه متعلق به یک فرد یا یک مجموعه خاص نیست؛ بلکه سرمایه‌ای ملی است که حفظ و تقویت آن نیازمند همکاری دولت، سهامداران، مدیران محلی، مجموعه‌های اقتصادی و همه کسانی است که آینده تولید داخلی را مهم می‌دانند.
آینده صنایع چوب و کاغذ مازندران با حضور گنجی می‌تواند دوباره روشن باشد؛ بازگشت به ظرفیت‌های تولیدی، تقویت جایگاه ایران در صنعت کاغذ، کاهش وابستگی به واردات و تبدیل دوباره این مجموعه به موتور محرک صنعت سلولزی کشور، اهدافی دست‌یافتنی هستند؛ به شرط آنکه مدیریت جدید فرصت کافی، حمایت لازم و فضای مناسب برای اجرای برنامه‌های خود را داشته باشد.
امروز با حضور رضا گنجی، بار دیگر امیدها به این کارخانه بازگشته است.
کارگران، مردم مازندران و فعالان صنعت کاغذ چشم به آینده دوخته‌اند تا شاید این غول صنعتی شمال کشور دوباره قد علم کند و روزهای پرافتخار گذشته را تکرار نماید.
صنایع چوب و کاغذ مازندران هنوز نفس می‌کشد؛ و حالا همه منتظر روزهایی خوش برای کارخانه‌ای هستند که سال‌ها یکی‌از نمادهای توانمندی صنعتی ایران بوده است.
