عبارت – مارال نژادآذر:دکتر یونسی نمونه‌ای نادر از مدیران نسل نخست انقلاب است که در مدت زمانی کوتاه موفق به نفوذ در قلب مردم شد و اینک محبوب‌ترین استاندار دولت دکتر پزشکیان است.
محبوبیت دکتر یونسی را نمی‌توان فقط با تعداد پروژه‌ها یا تیترهای خبری سنجید. آنچه وی را در ذهن مردم ماندگار کرد، زمانی شکل گرفت که کارنامه او با مسائل واقعی زندگی مردم گره خورد؛ با سفره، اشتغال، کشاورزی، سلامت، محیط‌زیست، راه، سرمایه‌گذاری و امید به آینده. مردی که معیشت، شادی و بهروزی مردم استان را هدف اصلی خود قرار داد و با عملگرایی توانست ره صدساله را در کمتر از ۲سال بپیماید
در روایت امروز مازندران از مهدی یونسی رستمی، شاید مهم‌ترین نکته همین پیوند باشد.
استاندار مازندران، پیش از آنکه وارد ساختمان استانداری شود، پزشکی بود که سال‌ها با درد و رنج مردم سروکار داشت؛ پزشکی که سابقه مدیریت دانشگاه علوم پزشکی مازندران و حضور در جبهه‌های جنگ ایران و عراق را نیز در کارنامه دارد. این پیشینه، به شخصیت مدیریتی او یک وجه متفاوت داده است: مدیری که سیاست و مدیریت را نه از پشت میز، بلکه از تجربه طبابت، جنگ و مواجهه مستقیم با زندگی مردم شناخته است.
اما آنچه امروز درباره او اهمیت بیشتری دارد، کارنامه اجرایی او در استانداری است. نخستین محور این کارنامه، بازگرداندن پروژه‌های نیمه‌تمام به مسیر اجرا بوده است. بر اساس گزارش رسمی استانداری، از حدود ۲۷۰۰ پروژه نیمه‌تمام استان، بیش از ۲۱۰۰ پروژه تعیین تکلیف، فعال یا تکمیل شده و مجموع پروژه‌های عمرانی، اقتصادی و اجتماعی در آستانه بهره‌برداری به حدود ۶۰ هزار میلیارد تومان رسیده است. این اعداد زمانی معنا پیدا می‌کنند که بدانیم پروژه نیمه‌تمام فقط یک ساختمان یا طرح عمرانی نیست؛ سال‌ها انتظار مردم، سرمایه قفل‌شده و فرصت‌های از دست‌رفته است. بنابراین فعال‌شدن چنین پروژه‌هایی را می‌توان تلاشی برای تبدیل «انتظار» به «عمل» دانست.
محور دوم، اقتصاد و سرمایه‌گذاری است. مازندران استانی برخوردار از کشاورزی، گردشگری، صنایع غذایی و ظرفیت‌های طبیعی فراوان است، اما سال‌ها با مسئله پیچیدگی مجوزها، کمبود زیرساخت و بلاتکلیفی برخی سرمایه‌گذاری‌ها مواجه بوده است. در دوره مدیریت یونسی رستمی، استانداری بر تسهیل سرمایه‌گذاری و فعال‌سازی ظرفیت‌های اقتصادی تأکید کرده و گزارش‌هایی نیز از رشد صادرات برخی محصولات، از جمله فرآورده‌های لبنی، منتشر شده است. هدف اعلام‌شده روشن است: تبدیل ظرفیت‌های بالقوه مازندران به اشتغال و درآمد واقعی برای مردم استان.
سومین محور، کشاورزی و حمایت از معیشت روستایی است؛ بخشی که در مازندران فقط یک فعالیت اقتصادی نیست، بلکه بخشی از هویت اجتماعی استان است. واکنش استاندار به مشکلاتی مانند تأمین کود کشاورزی و حتی عذرخواهی از کشاورزان بابت تأخیر در این حوزه، از آن جهت قابل توجه است که نشان می‌دهد مدیریت استان تلاش کرده مسائل کشاورزان را از سطح مکاتبه اداری به سطح مطالبه عمومی بیاورد. برای کشاورزی که فصل کشت برایش یک فرصت محدود و حیاتی است، چند روز تأخیر نیز می‌تواند معنای اقتصادی بزرگی داشته باشد.
چهارمین محور، محیط‌زیست و بحران پسماند است؛ زخمی قدیمی در چهره مازندران. استانداری اعلام کرده است که بخش بزرگی از مشکلات پسماند استان در این دوره سامان‌دهی شده و برای حل این معضل، اقدامات اجرایی و سرمایه‌گذاری دنبال شده است. اهمیت این موضوع فراتر از یک پروژه عمرانی است؛ زیرا پسماند با سلامت مردم، جنگل، رودخانه، گردشگری و آینده زیست‌محیطی مازندران ارتباط مستقیم دارد.
پنجمین محور، توجه به زیرساخت و توسعه متوازن است؛ از پروژه‌های عمرانی و راه‌سازی تا تأمین زیرساخت‌های مورد نیاز سرمایه‌گذاری. مازندران سال‌هاست میان برخورداری از ظرفیت‌های عظیم و ضعف برخی زیرساخت‌ها گرفتار بوده است. بنابراین هر گام برای کاهش این فاصله، مستقیماً با کیفیت زندگی مردم و توان اقتصادی استان پیوند می‌خورد.
اما شاید مهم‌تر از همه این دستاوردها، نوع نگاه مدیریتی باشد. یونسی رستمی بارها تأکید کرده که مردم باید معیار سنجش عملکرد مدیران باشند. او حتی درباره کوتاهی‌های مدیریتی، بر ضرورت عذرخواهی از مردم تأکید کرده و در مواردی مانند مشکلات تأمین نهاده‌های کشاورزی، شخصاً از مردم عذرخواهی کرده است.
این رفتار، در کنار سابقه نیکوکاری و حمایت‌های او از اقشار آسیب‌پذیر، تصویری را تقویت می‌کند که برای بسیاری از مردم آشناست: مسئولی که می‌خواهد فاصله میان اتاق مدیریت و زندگی مردم را کم کند.
و شاید به همین دلیل است که تعبیر خود او درباره مردم مازندران، معنای ویژه‌ای پیدا می‌کند: «رسانه واقعی ما ۳ میلیون و ۵۰۰ هزار نفر مردم مازندران هستند.»
این جمله بیش از آنکه یک شعار رسانه‌ای باشد، یک تعریف از مسئولیت است؛ یعنی استاندار می‌داند که در نهایت، هیچ گزارش عملکردی مهم‌تر از قضاوت مردم نیست.
مازندران با همه زیبایی‌هایش، استانی ساده برای مدیریت نیست. استانی است با اقتصاد کشاورزی، گردشگری گسترده، مسائل محیط‌زیستی، تراکم جمعیتی در برخی مناطق، مطالبات زیرساختی و مردمی که حافظه تاریخی قدرتمندی از مدیران و وعده‌هایشان دارند.
در چنین بستری، ترکیب پزشکی و خدمت، سابقه دفاع از ایران، تجربه مدیریت، حضور میدانی، حمایت اجتماعی، پذیرش خطا و تلاش برای فعال‌کردن ظرفیت‌های اقتصادی و عمرانی استان، تصویری را ساخته که می‌تواند دلیل توجه بخشی از جامعه به استاندار مازندران باشد.
آنچه امروز می‌توان گفت این است که یونسی رستمی تلاش کرده است مدیریت را با یک پیام روشن تعریف کند: استانداری قرار نیست فقط محل صدور دستور باشد؛ باید محل شنیدن صدای مردم و تبدیل مطالبه آنان به اقدام باشد.
و شاید در سرزمینی که سه میلیون و چندصد هزار نفر، هر روز عملکرد مدیرانش را از نزدیک می‌بینند، همین مردم‌اند که سرانجام خواهند گفت کدام پروژه واقعاً ساخته شد، کدام مشکل واقعاً حل شد و کدام وعده به زندگی آنان راه پیدا کرد.
همین مردم به دکتر یونسی نمره قبولی دادند و او را نمادی از شجاعت، صراحت و عملگرایی می‌دانند و می‌گویند: کاش یونسی حداقل یک دهه استاندار بماند.
