عالین نجاتی: در روزهای اخیر برخی مزخرفات در قالب تهمت و تهدید رئیسجمهور و سازشکار خواندن وی در فضای مجازی تندروها منتشر شده، که اگرچه حرف تازهای نیست، اما غلط زیادی است.
اگر طرفداران رئیسجمهور تابحال نجابت به خرج داده و در حمایت از ایشان جانب ادب را رعایت کردند، دلیل نمیشود توهینکنندگان متوهم دچار سوتفاهم شوند و فکر کنند “علیآباد هم شهری است”.
سازشکار خواندن رئیسجمهور آنهم از طرف کسانی که در جنگ ۱۲روزه و جنگ رمضان ناگهان غیب شدند و با صفت پایداری از عالم و آدم طلبکارند، حرف گندهتر از دهانشان است. آنهم در حالیکه امام شهید بارها رئیس جمهور را بابت پرکاری، تلاش و روحیه بالایشان مورد تمجید قرار دادند.
دکتر پزشکیان از نخستین روز آغاز بهکارش اعلام کرد که برای سیاستبازی نیامده، بلکه نیتاش کار علمی، حذف دلالان خونخوار و سپردن کار به مردم و متخصصان است. او بهجای تشکیل حلقهای تنگ از خودیها، شعاع دایره را به وسعت ایران و ۹۰ میلیون ایرانی گسترش داد که همین متوهمان دشنامگو نیز از شعاع دایره بیرون نبودند، اما مشکل دقیقا در تمامیتخواهی این افراد است که جز خودشان کسی را نمیبینند و اگر پایش بیافتد معتقدند همهی ۹۰ میلیون ایرانی باید فدای ایدئولوژی آنها شوند.
دکتر پزشکیان باطلالسحر همین نسخهی مسموم است و دلیل دشمنی آنها با او نیز در همین نکته نهفته است.
دکتر پزشکیان به نیت کمک به ایران و ایرانی پا پیش گذاشت اما چه میتوان کرد که زمانه با او یار نبود، آنچنانکه سوگند ریاستجمهوریاش با جنگ همراه شد و همچنان نیز چون کوهی استوار در میدان نبرد ایستاده است. تهمت سازشکار زدن به متخصصی نجیب همچون دکتر پزشکیان که کتاب راهنمایاش نهجالبلاغه است، آنهم از طرف عدهای دلقک و کلّاش نهتنها در کوه ارادهی این مرد کوچکترین تأثیری ندارد، بلکه شخصیت واقعی توهینکنندگان را آشکار میکند.
وقتی دکتر پزشکیان در دوران جنگ ۸ساله در خط مقدم بود و برادرش را در راه وطن تقدیم کرد، همین توهینکنندگان هنوز مشغول تیلهبازی بودند، اما حالا برای ما نطقشان باز شده است.
ما از روی نجابت و ادبی که از رئیسجمهور و خانوادهاش آموختهایم تابحال دندان صبر بر جگر خونین فشردهایم، اما خزعبلگویی و مهملبافی کافیست. آقایانی که عرضهی ادارهی یک مدرسه تککلاسه را هم ندارند در جایگاه عالم ذوفنون نشستهاند و در نهایت بیادبی برای دولت نسخه میپیچند
در زمانهی صلح با حمله به خانواده و نزدیکان دکتر پزشکیان او را آماج تهمتهای خود کردند و در زمانهی جنگ بهجای حمایت از دولت در برابرش ایستادهاند. به ولله که این حجم از نفاق و نفرت، آنهم در برابر مردی شریف و راستگو در تاریخ کم سابقه است.
این هشداری جدی برای اهالی تفرقه و فتنه است. تیغ زهرآلود خود را در میانهی این جنگ میهنی غلاف کنید، وگرنه ملت صلحدوست و نجیب ایران که همیشه در انتخابات تکلیفشان را با امثال شما روشن کردهاند، با همان تیغ چنان بر گردن کلفت و بیخاصیت شما ضربه خواهد زد که دیگر زبانتان به ترهات و ژاژ نچرخد.
این خط و این نشان!
