عبارت – عالین نجاتی: در روزگاری که مدیریت شهری در مازندران بهشدت مورد انتقاد شهروندان و مدیریت کلان استان است و درحالیکه بسیلری از مدیران شهری تنها به عبور از امروز میاندیشند، “محمدابراهیم لاریجانی” از آن دست شهردارانی است که نگاهش از پنجره فردا به شهر میتابد. او را میتوان ناخدایی دانست که سکان توسعه تنکابن را نه بر امواج زودگذر زمان، بلکه بر مدار آیندهنگری، گرهگشایی و امید استوار کرده است.
شخصیت مدیریتی او حالا در سهر هم تکثیر شده و هر تنکابنی خود را شهردار و در قبال شهر مسئول میداند. مدیری که دفتر کارش تنها در اتاقهای اداری خلاصه نمیشود و میدان شهر را مهمترین محل تصمیمسازی میداند بیشک موفق خواهد شد. مدیریت میدانی او سبب شده است که مسائل و نیازهای شهر نه از پشت گزارشها، بلکه از دل واقعیتهای زندگی مردم شناخته و برای آنها راهکارهای عملیاتی طراحی شود.
اهمیت پیوستهای اجتماعی و فرهنگی
شهردار تنکابن از جمله مدیرانی است که توسعه را در قامت پروژههای ملموس و اثرگذار تعریف میکند. رویکرد پروژهمحور او، شهرداری را به نهادی پویا و عملگرا تبدیل کرده است؛ نهادی که هر طرح و پروژه را حلقهای از زنجیره پیشرفت پایدار شهر میبیند. با این حال، آنچه به این پروژهها معنا و ماندگاری میبخشد، توجه ویژه به پیوستهای اجتماعی و فرهنگی است. در نگاه او، عمران شهری صرفاً ساختن خیابان و سازه نیست؛ بلکه ساختن سرمایه اجتماعی، تقویت هویت فرهنگی و ارتقای کیفیت زندگی شهروندان است.
شهروندانی که بازیگرند، نه تماشاچی
محمدابراهیم لاریجانی به خوبی دریافته است که توسعه پایدار بدون مشارکت مردم امکانپذیر نیست. از همین رو، استفاده از ظرفیت سازمانهای مردمنهاد، نخبگان، فعالان اجتماعی و فرهنگی و بهرهگیری از دیدگاهها و مطالبات شهروندان، به یکی از ارکان مدیریت شهری در تنکابن تبدیل شده است. او باور دارد که شهر زمانی رشد میکند که مردم نه تماشاگر، بلکه بازیگران اصلی صحنه توسعه باشند.
رویکرد علمی و مبتنی بر داده در اداره امور شهری نیز از ویژگیهای برجسته مدیریت اوست. تصمیمات در شهرداری تنکابن بر پایه مطالعه، کارشناسی و آیندهپژوهی اتخاذ میشود؛ رویکردی که سبب شده برنامهریزی شهری از سطح اقدامات مقطعی فراتر رفته و به سوی توسعهای متوازن و پایدار حرکت کند.
شهر دوستدار محیطزیست
در میان دغدغههای مدیریتی شهردار تنکابن، محیطزیست جایگاهی ویژه دارد. او طبیعت را نه میراثی مصرفشدنی، بلکه امانتی ارزشمند برای نسلهای آینده میداند. حمایت از محیطزیست، حفاظت از منابع طبیعی، توجه به توسعه سبز و تلاش برای همزیستی توسعه شهری با طبیعت، از مهمترین شاخصههای عملکرد او به شمار میرود.
ساحل زیبای تنکابن در نگاه این مدیر آیندهنگر، تنها نواری میان خشکی و دریا نیست؛ بلکه ظرفیتی کمنظیر برای رونق اقتصادی، گردشگری، فرهنگی و اجتماعی شهر محسوب میشود. بهرهگیری بهینه از این موهبت الهی و تبدیل آن به فرصتی برای ارتقای کیفیت زندگی شهروندان و جذب سرمایهگذاری، از محورهای مهم برنامههای توسعه شهری در تنکابن بوده است.
پروژهای در تراز ملی
در این میان، پروژه جاده ساحلی تنکابن را میتوان یکی از مهمترین طرحهای راهبردی شهر دانست؛ پروژهای که فراتر از یک مسیر ارتباطی، میتواند به شریان تازهای برای توسعه گردشگری، افزایش دسترسیها، رونق اقتصادی و ارتقای سیمای شهری تبدیل شود. این پروژه نمادی از نگاهی است که افقهای دورتر را میبیند و برای آینده شهر برنامهریزی میکند.
بیتردید، چشمانداز شهرداری تنکابن در دوره مدیریت محمدابراهیم لاریجانی، محدود به رفع نیازهای امروز نیست. این مدیریت با نگاهی آیندهنگر، در تلاش است زیرساختهایی ماندگار برای نسلهای آینده فراهم آورد و شهری بسازد که همزمان از توسعه اقتصادی، عدالت اجتماعی، پویایی فرهنگی و حفاظت از محیطزیست بهرهمند باشد.
اگر توسعه متوازن شهری را هنری بدانیم که میان عمران، فرهنگ، محیطزیست، اقتصاد و مشارکت اجتماعی تعادل برقرار میکند، شهرداری تنکابن در مسیر تبدیل شدن به یکی از نمونههای موفق این هنر گام برداشته است. تجربه این شهر میتواند الگویی ارزشمند برای دیگر شهرداریهای کشور باشد؛ الگویی که نشان میدهد پیشرفت واقعی زمانی رقم میخورد که توسعه، همزمان در کالبد شهر و در جان جامعه جاری شود.
