عبارت – گروه ورزش: دکتر علیرضا تیموری: بخش جدید گروه رسانهای عبارت بهبهانه آغاز جام جهانی ۲۰۲۶ را میتوانید هر روز در وبسایت خبری عبارت و صفحات ما در فضای مجازی دنبال کنید
فرانسه ۳-۱ سنگال
شما چند دقیقه جلوی اولیسه-امباپه مقاومت میکنید؟
از همان سوت آغاز، فوتبال دوباره ثابت کرد که نیمه اول گاهی فقط مقدمهای تلخ برای حماسهای در نیمه دوم است. فرانسه با آن ترکیب اولیه مایکل اولیسه در راست و عثمان دمبله پشت سر کیلین امباپه امباپه در میانه میدان، مبهم و بدون خلاقیت به نظر میرسید.
در این میان، تا پیش از نیش مشترک اول لاکپشت زهرآگین رئال مادرید و وینگر هنرمند باواریا، ادوارد مندی مرد اول سنگال بود. تا پیش از باز شدن دروازهاش، سه بار با واکنشهای فوقالعاده و جایگیری هوشمندانهاش نگذاشت دروازه سنگال زودتر باز شود. حتی پیش از اولین گل فرانسه، صحنه مشکوک به پنالتی که حتی VAR هم نتوانست فغانی را متقاعد کند، جنجال را به اوج رساند.
در نیمه دوم، تغییرات دشان و درخشش فردی اولیسه با آن پاس خطشکن خارقالعاده، همه چیز را دگرگون کرد. امباپه با یک شوت زمینی دقیق از زاویه مخالف یخ بازی را آب کرد.
در لحظات پایانی بازی، ابراهیم امبایه، مهاجم سنگالی پاریسسنتژرمن، روی اشتباه ناشیانه مایک منیان، دروازهبان خروسها، برای لحظاتی سنگال را به بازی برگرداند و امید را زنده کرد، اما جادوی کیلین رویاهای قهرمان کاغذی افریقا را به کابوس تبدیل کرد. دوناتلّوی بیرحم فرانسوی در پایان بازی با آن موشک دوربُرد قارهپیما، مثل همیشه قصه را به نفع آبیها نوشت!
این پیروزی برای فرانسه فقط کسب سه امتیاز نبود؛ یک اعلام حضور قدرتمند در این جام جهانی بود. سنگال هرچند باخت، اما با ایستادگی مندی و شرف تیمیاش، باز هم احترام جهانی گرفت. امباپه نه فقط دو گل زد، بلکه رکوردهای تاریخی فرانسه را جابهجا کرد، رسماً تبدیل به بهترین گلزن ملی تاریخ فرانسه شد و نشان داد چرا او هنوز پادشاه میدانهاست.
دیشب، فوتبال، مثل همیشه، در این شب گرم نیویورک نیوجرسی، شعری از اراده، جنجال، سیوهای جاودانه و جادوی فردی سرود!
نروژ ۴-۱ عراق
وایکینگها از خواب بیدار شدند و طوفان هالند بهپا خاست!
در استادیوم بوستون، زیر آفتاب گرم ماساچوست، وایکینگهای نروژ پس از ۲۸ سال تبعید از جام جهانی، با شمشیرهای برهنه و فریادهای جنگی به میدان بازگشتند. و این بار، ارلینگ هالند، آن غول شمالی با موهای طلایی، سکاندار کشتیشان بود.
او از همان ابتدا مثل یک berserkerِ افسانهای به جان حریف افتاد. گل اولش فقط آغاز ماجرا بود.
اما گل دوم… آه، گل دوم! جلال حسن و مدافعان عراق در یک لحظه غفلت، توپ را رها کردند و هالند با آن سرعت اعجابانگیز و غیرانسانیاش، همچون صاعقهای از آسمان فرود آمد. پیش از آنکه کسی بفهمد چه بلایی بر سرشان آمده، توپ در تور بود. اینجا دیگر لیگ عراق و مصاف با الشرطه و دهوک نبود؛ میدان نبرد وایکینگها بود و هالند، خدای رعد و برقشان.
عراق اما روح جنگجوی بینالنهرین را زنده کرد. ایمن حسین با ضربه سر زیبا، در دقیقه ۳۹، کشتی نروژ را تکان داد و برای دقایقی، طعم خون و افتخار را به شیرها چشاند. آنها ایستادند، جنگیدند و نشان دادند که حتی در برابر طوفان شمال، میتوان لحظهای حماسی ساخت.
اما بعد از نیمه، وایکینگها زنجیرهایشان را پاره کردند. گل لئو اوستیگارد و سپس آن گل به خودی تلخ ایمن حسین در لحظات پایانی، کار را به پایان رساند.
نروژ با سلطه کامل، مالکیت و موقعیتهای بیشمار، بازگشت خود را به جام جهانی به شکلی حماسی اعلام کرد. عراق هرچند با سربلندی میدان را ترک کرد، اما مقابل این نسل طلایی وایکینگها، طعم تلخ شکست را چشید.
در این شب، هالند روی چمن نشست، سر به آسمان گرفت و با آن لبخند ویرانگرش، گویی به تمام اساطیر شمال گفت: «ما آمدیم.» وایکینگها بیدار شدهاند و این تازه آغاز غارت است.
آرژانتین ۳-۰ الجزایر
چرا واقعا فکر میکردیم مسی خداحافظی میکند؟
در شب باشکوه ورزشگاه کانزاس سیتی، جایی که ۶۹ هزار هوادار با فریادهای «مسی! مسی!» آسمان میسوری را به لرزه درآوردند، لیونل مسی در ترکیب اولیه با پیراهن شماره ۱۰ و بازوبند کاپیتانی پا به میدان گذاشت.
آلبیسلسته با رهبری او از همان دقیقه اول طوفانی بهپا کرد و لیونل مسی افسانهای، مثل همیشه جادو کرد؛ او دیشب هم داستانی از هوش، تکنیک ناب و اراده آهنین داشت. حتی در ششمین جام جهانی و ۳۸ سالگی!
صحنهای که در تصاویر ماندگار شد، جایی بود که مسی در یک چالش شدید با بازیکن الجزایر خطای نسبتاً سنگینی مرتکب شد؛ لحظهای بحرانی که خیلیها فکر کردند، اصابت کف استوکهای لئو به پشت ساق پای بازیکن الجزایر، کارت قرمز میگیرد. اما شیمون مارسینیاک و اتاق VAR گذشتند و او شانس آورد تا ادامه دهد و با همان جادویش حماسه بسازد. اغلب اوقات، اقبال و بخت بلند به تلخترین شکل ممکن برای رقبا، در مسیر اساطیر قرار میگیرد.
الجزایر با تمام غرور صحرایی، دفاع فشرده و جنگندگی شیرهایش مقاومت کرد و لحظههایی از افتخار آفرید. اما در برابر خلاقیت و دقت خدای فوتبال هیچ سدی دوام نیاورد. ایستادند، غریدند و جنگیدند. ولی مقابل طوفان آبی و سفید سر تعظیم فرود آوردند. چون لیونل مسی الهامبخش همتیمیها و نماد ارادهای بود که حتی در ۳۸ سالگی همچنان بیرقیب است.
این پیروزی برای مدافع عنوان قهرمانی، یک رستگاری احساسی و اعلام بازگشت قدرتمند بود. مسی با این بازی، به رکورد ۲۰۰ بازی ملی رسید و در سن ۳۸-۳۹ سالگی رکوردهای کلوزه و پله را جابهجا کرد و به بهترین گلزن تاریخ جام جهانی در این سن تبدیل شد.
پس از گل اولش، لحظهای که چهرهاش را در یقه فرو برد و اشک ریخت، گویی تمام فشار، عشق و انتظار میلیونها نفر را در سینه فشرد. در این شب کانزاس سیتی، فوتبال دوباره شعری جاودانه سرود: از خطای نزدیک به اخراج تا هتتریک خدای فوتبال که هنوز در اوج است. افسانهها پیر نمیشوند؛ آنها فقط عمیقتر، باشکوهتر و جاودانهتر میشوند. تا وقتی مسی هست، داستان آلبیسلسته هنوز تمام نشده. آخرین بازیهای اوست. لذت ببرید. بعدها بسیار دلتنگ او خواهید شد.
