با نهایت تأسف و تأثر عمیق، فقدان جانگداز پهلوان عبدالله موحد، اسطوره بیبدیل کشتی آزاد جهان و ایران، را به ملت شریف ایران، جامعه ورزش و مردمان غیور استان مازندران تسلیت عرض میکنم. مردی که نامش مترادف با افتخار، صلابت و اوج قلههای پیروزی در عرصههای بینالمللی بود و در دل مردم جای گرفت.
استاد بی بدیل کشتی عبدالله موحد، که از دیار پرافتخار مازندران و مهد پرورش قهرمانان نامی ایران برخاست، نه تنها با شش مدال طلای المپیک و جهان نام ایران را در تاریخ ورزش جهان جاودانه ساخت، بلکه الگویی بیبدیل از تلاش مستمر، اراده پولادین، و تعهد اخلاقی نیز به شمار میرفت. او در دورانی درخشان، همعصر و همرده با بزرگان و پهلوانانی چون تختی، قامت استوار خود را در صحنههای سخت و سنگین نشان داد و با هنرنماییهای بیبدیلش، روحیه پهلوانی را معنایی تازه بخشید.
هنرنماییهای استاد موحد در تشک کشتی، صرفاً به کسب پیروزی و مدال محدود نمیشد؛ بلکه تجلی دانش، نظم، دقت، و خلاقیت در اجرای فنون بود. او نشان داد قهرمانی واقعی تنها در عدد مدالها نیست، بلکه در منش، شرافت، جوانمردی و مسئولیتپذیری است. حضور او در کشتی، الهامبخش نسلهای بعد شد و همواره یادآور این حقیقت بود که نام ایران با تلاش، غیرت و احترام به ارزشها زنده میماند.
مازندران، سرزمین پهلوانان و سرچشمه رشد و پرورش دلیرمردان است و عبدالله موحد به روشنی ثابت کرد که چگونه میتوان از خاک همین دیار، پرچم پرافتخار ایران را در میادین بزرگ جهانی به اهتزاز درآورد. بیتردید سبک، روحیه و تلاش او، همچنان در ذهن ورزشکاران و علاقهمندان کشتی باقی خواهد ماند و مسیر افتخار را برای آنان روشن میکند.
