یادداشت سردبیر- عالین نجاتی: امروز حجتالاسلام مجید انصاری؛ معاون حقوقی رئیسجمهور مهمان مازندران بود. دیدار او برای من همواره خوشایند است، مثل یک خاطره خوش که گاهی بیدلیل از راه میرسد و با خطی خوانا لبخند را بر چهرهات مینشاند.
دلیل این خوشایندی فارغ از شخصیت محجوب، روادار و متین انصاری، کمکی است که او در یکی از دشوارترین ایام زندگی در حق من کرد. بدون آنکه مرا بشناسد گرهای را گشود که دوست ندارم با ذکر ماجرای آن، شیرینی دیدار امروز را به تلخی بیآلایم.
مجید انصاری شخصیت ویژهای در میان اصلاحطلبان است. روحانیِ مستورِ کرمانی که از پیش از انقلاب مبارزه را مشق کرد و پساز انقلاب؛ یکیاز جوانترین نمایندگان مجلس اول شد.
اصلاحطلبی منحصربهفرد که یک سر ریسماناش به مجمع روحانیون مبارز میرسد و سر دیگر به مجمع تشخیص مصلحت نظام. مردی که علیرغم برخی مخالفتهای جدی در بیت رهبریِ شهید، همواره از موافقت آیتالله سیدعلی خامنهای برای حضور در مجمع تشخیص مصلحت برخوردار بود.
از ماجرای تلخ کوی دانشگاه در سال ۷۸ تا بحران تأسفبار پساز انتخابات سال ۸۸ نام مجید انصاری با نوعی شیخوخیت گره خورده که قرار است گرههایی را بگشاید که عموما در مقاطع حساس میان اصلاحطلبان و نظام ایجاد میشود.
او که یکسال پساز کودتای سال ۳۲ متولد شده، گویا بهشکلی ناخودآگاه از تفسیر ژنتیکیِ دیالکتیکِ افراط و تفریط برای تعمیق نوع خاصی از میانهروی بهمثابه اصلاحات تدریجی بهره برده است.
ردصلاحیت او در انتخابات خبرگان رهبری درسال ۹۴ و دفاع او از اصلاحطلبی در دورانی که دوسوی براندازی خارجی و رادیکالیسم داخلی جولان میدادند، نشان داد که منش او، نه درمیان هستهی سخت نظام، و نه در بین هستهی سخت اصلاحات بهدرستی درک نشده است
امثال شیخ مجید انصاری شبیهترین افراد به انصار نخستین انقلاب اسلامی هستند. از مطهری و بهشتی تا موسوی اردبیلی و طالقانی. حضور بهظاهر ساکت اما درواقع مشاهدهکنندهی انصاری در زمانهی فعلی، ضرورتی جدی برای دستگاه اجرایی بهویژه در حوزهی حقوقی است. اشارهی پیوستهی تحلیلگران شناختهشده اصلاحات به حقوق شهروندی و پیوند آن با عدالت مدنی، اهمیت معاونت حقوقی در دولتهای اصلاحطلب را دوچندان میکند.
زیرا این حقِّ موجه رأیدهندگان به اصلاحطلبان است که بگویند: «حالا که ریش و قیچی دست شماست، ببینیم چه میکنید!»
سخنرانی امروز انصاری در شورای اداری استان مازندران شاید در ظاهر؛ منبر آخوندی فقهالغوی بهنظر برسد که آینهی تاریخ را ابزار تفسیر خویش میکند. اما فراتر از پوستهی ظاهری اظهارات او، تأویلی از تاریخ نهفته است که پیشتر مقدمهی آن را از زبان سید حسن خمینی شنیدهایم. در واقع انصاری درحال تکمیل پازلی است که بیت آیتالله خمینی سالهاست درحال تئوریزه کردن آن هستند: “حق با مردم است، حتی اگر به زیانشان باشد.”
